In toenemende mate kopen ondernemingen eigen aandelen in als alternatief voor dividenduitkering. Aandeelhouders strijken de winst dan belastingvrij op. De Tweede Kamer vindt dat aandeleninkoop en dividenduitkeringen fiscaal hetzelfde behandeld moeten worden, maar het demissionaire kabinet wil de uitzondering voor het inkopen van aandelen in stand houden. De financiële sector vreest voor het opheffen van het fiscale voordeel, CEO René van Vlerken van de Amsterdamse effectenbeurs noemt het zelfs “rampzalig” voor de Nederlandse kapitaalmarkt. Gerben Everts van beleggersvereniging VEB wijst erop dat bedrijven gaan ontwijken als er een belasting in zicht komt: “Zodra je het gaat belasten, stoppen bedrijven ermee.”
Drogredenen
Maar Cools vindt dat ondeugdelijke argumenten. “Omdat de kans groot is dat tijdens de kabinetsformatie dit onderwerp weer op tafel komt, is het van belang om economisch valide argumenten scherp te scheiden van veelal gehanteerde drogredenen.” Aandeleninkoop is economisch identiek aan dividenduitkering en zou dus fiscaal identiek moeten worden behandeld, vindt hij. “Dividend wordt uitgekeerd aan aandeelhouders als percentage van de winst over het afgelopen jaar. Aandeleninkoop is evenzeer een uitkering aan aandeelhouders, maar dan (boekhoudkundig) ten laste van eerder ingehouden winsten”, schrijft hij in het FD.
Aandeleninkoop vervijfvoudigd
Dat het bedrijfskapitaal van de aandeelhouders is, zoals Vlerken stelde, is wat Cools betreft niet waar: “Het is door de onderneming geaccumuleerde winst waar de onderneming zeggenschap over heeft – niet de aandeelhouders.”
Aandeleninkoop is wat hem betreft geen balansmanagement, maar fiscale sluiproute. Over de periode 2021 tot 2024 was de omvang van aandeleninkoop in Nederland met € 102 miljard het hoogste in Europa. Inmiddels heeft bijna de helft van de beursbedrijven een inkoopprogramma. Dividendbetalingen zijn sinds 2000 verdubbeld, maar aandeleninkoop is met een factor vijf toegenomen.
Vooral buitenland profiteert
Elders in de wereld is aandeleninkoop belast of wordt er aan wetgeving gewerkt om die te belasten. In buitenlandse media wordt de Nederlandse inkoopfaciliteit dan ook de ‘Dutch tax loophole for stock buybacks’ genoemd, aldus Cools. De fiscale schade bedraagt ruim € 2 miljard en verdwijnt vooral in de zakken van buitenlandse aandeelhouders, voegt hij toe. “Dit geld had uitgegeven kunnen worden aan de grote maatschappelijke opgaven in eigen land.”
Bron: FD
Eindelijk ontmaskerd! Waarvoor dank. Helder stuk van de “Prof”, of in 2025 termen: Cool. Zo’n scherp onderscheid tussen valide argumenten en drogredenen is -in deze/onze wereld- bijna uniek, want het is tochwel gevaarlijk. Als je het liegen noemt ben je als (in)formateur je baantje even snel kwijt als je het kreeg, terecht of niet. Maar er is meer: schaf box II nu eens, alles belast in box I (inkomen en waardestijging) en waarde (vermogen) in box III. Ook denkbaar: een inkomen box II kan niet hoger zijn dan het inkomen box I in hetzelfde jaar. Het meerdere is dan per definitie Box I. Nog minder gewaardeerd is de koppeling met Toeslagen: heeft U box II inkomen? dat is mooi, dan krijgt u geen Toeslagen. Dan is de (fiscale) lol er af. Resteert als opmerking: Het waarderen van de werkelijke waarde van rechtspersonen lijkt een lastige. Goed nieuws: dat valt best mee, omdat de massale meerderheid van de hier betrokken rechtspersoontjes in de categorie Micro vallen kunnen zij jaarlijks met behulp van de vereiste drie Balansen ( fiscaal, publicatie en werkelijk) laten zien wat de werkelijke waarde is. Dat zal het blijken een valide reden te zijn om minstens 1 miljoen van de 1,2 miljoen bv’tjes maar weer snel op te doeken.