Tegen een 39-jarige man uit Hoorn heeft het OM een celstraf van zes jaar geëist. Hij zou een evenementenstudio in Uitgeest voor miljoenen hebben getild door zich voor te doen als manager van artiesten als Marco Borsato en Anouk. Ook moet de verdachte wat het OM betreft 5,4 miljoen euro terugbetalen. De man werd zes jaar geleden door de rechtbank al veroordeeld tot drie jaar brommen.
Door het optreden van de fopmanager is een familiebedrijf ‘volledig naar de knoppen gegaan’, aldus het OM. Hij zou zich hebben voorgedaan als manager van Nederlandse en internationale artiesten. ‘Op basis van verhalen en kunstgrepen in de vorm van valse mailwisselingen, vervalste printscreens van betalingen leidde verdachte het bedrijf om de tuin.’ Toen de Fiod lucht kreeg van de zaak, was er al ruim 6 miljoen euro verduisterd. De rechtbank in Haarlem vond het eerder reden om de man tot een gevangenisstraf van vierenhalf jaar te veroordelen en een terugbetaling van ruim 3 miljoen euro. Maar daartegen heeft de manager hoger beroep aangetekend.
Valse naam gebruikt
Het OM heeft de eis nu opgeschroefd. Het verwijt de verdachte gebruik gemaakt te hebben van een valse naam, ‘maar ook van het zich daadwerkelijk voordoen als een ander, werkelijk bestaande persoon; een bekende van verdachte, wiens naam hij gebruikte om het zo te doen lijken alsof die persoon verantwoordelijk was voor de oplichting’. Die naam is gebruikt op alle officiële stukken. ‘Verdachte heeft in de visie van het OM de persoon voor wie hij zich uitgaf met een samenweefsel van verdichtsels ertoe bewogen om zijn bankrekening beschikbaar te stellen en naar de Kamer van Koophandel te gaan om een bedrijf op te richten. Ook zou verdachte deze persoon ertoe aangezet hebben overleg te voeren met de Belastingdienst en om grote hoeveelheden geld voor verdachte op te nemen. Op papier zag het er zodoende uit alsof alle handelingen door de ander, en niet door verdachte, werden verricht.’
Bedreiging
Bovendien zou de man degene wiens identiteit hij had overgenomen hebben bedreigd om ervoor te zorgen dat diens verklaringen tegenstrijdig zouden worden en zodoende minder betrouwbaar. Daar wordt nog onderzoek naar gedaan. ‘Uit het dossier blijkt dat verdachte ook een andere persoon, een man die voor hem werkte, heeft misleid met de bedoeling zelf buiten schot te blijven wanneer de oplichting aan het licht zou komen.’ Die man is in Duitsland al vervolgd voor oplichting nadat een optreden daar niet geregeld werd, terwijl er wel voor was betaald.
Feiten bewezen
Het OM voegt eraan toe dat voldoende is vastgesteld dat de verdachte degene is die daadwerkelijk achter de ogenschijnlijke handelingen zat van de personen die hij betrokken had bij de oplichting. ‘Verdachte dicteerde de mails die beide getuigen op hun naam moesten versturen. Hij beheerde de bankrekeningen en bepaalde wie van welke rekening geld moest opnemen en aan verdachte moest overhandigen of moest overboeken en verdachte gaf zich in fysieke hoedanigheid uit voor een van de getuigen, zodat veel mensen hem onder diens naam kenden.’ De man staat terecht wegens oplichting, valsheid in geschrifte en witwassen.
Driefasensysteem
Quote weet te melden dat de gedupeerde evenementenstudio Bob’s Saloon is, een feestbar die in 2014 is omgebouwd tot poppodium. De eigenaar zag een optreden van grote namen wel zitten om bekendheid te genereren. Daar kon de nu beschuldigde artiestenmanager – hij zou voor Mojo hebben gewerkt – wel voor zorgen, via een driefasensysteem: in drie rondes kun je als podium meedingen naar een optreden van een grote artiest. Elke ronde betekent geld overmaken; na de derde ronde zou eventueel te veel betaald geld worden terugbetaald.
Bob’s betaalt miljoenen – onder meer een voorschot van ruim 42.000 euro voor een optreden van Anouk – en krijgt e-mails onder ogen die suggereren dat de manager contact heeft met agenten van bekende artiesten. Ook zijn er ‘betalingsbewijzen’ die moeten aantonen dat er geld is gestort. Maar wie er ook kwam in Uitgeest, geen Anouk of Marco Borsato. Het geld is wel degelijk uitgegeven, maar dan aan auto’s, horloges en sieraden.
De advocaat van de manager voerde zes jaar terug voor de rechtbank nog aan dat de studio maar beter had moeten opletten: ‘Het driefasen-systeem bevat geen enkele logica en toch is steeds doorgegaan met de betalingen. [De studio] heeft de situatie zelf in het leven geroepen en zelf in stand gehouden.’
Geef een reactie