Non-actief

Non-actief betekent altijd extra vrije dagen. Maar of je dat zo ook ervaart wanneer je op non-actief wordt gesteld weet ik niet. Op social media zou je achter zo’n opmerking een smiley plaatsen. Want het is niet waar, je weet het wel! Non-actief betekent dat er iets gebeurd is dat strijdig is met het belang van een organisatie. Dat kan een financieel belang zijn, maar ook reputatie.

En laat de NBA nu net met dat laatste bezig zijn. En dat is een goede zaak. Onbesproken gedrag hoort daarbij en wat er ook bij hoort is dat de lat daarvoor in de afgelopen jaren stevig hoger is gelegd. Want wat is er nu tegen of voor? Wat is er nu voor c.q. tegen de betrokkenheid van een NBA-bestuurder bij een onderneming die inzet op het vroegtijdig kunnen herkennen van fraudesignalen binnen organisaties? Laten we de redeneringen eens doornemen. En dan mag u kiezen.

Pro

Een directeur bij de NBA, de beroepsorganisatie van accountants met een publieke en deels ook private taak wordt commissaris bij een bedrijf dat claimt oplossingen te kunnen bieden om niet-integer gedrag van medewerkers van bedrijven in een vroeg stadium te kunnen spotten. Preventie heet dat in beleidstermen. En bij preventie van fraude hebben wij allemaal belang. Immers iedere euro die een fraudeur bijeenraapt wordt ongevraagd en ongewild door een ander betaald.

Wanneer een ervaringsdeskundige – in dit geval ex ENRON-CFO Andy Fastow – zo’n initiatief optuigt omdat hij uit eigen ervaring de diepte van de fraudedalen heeft ondergaan, dan is daar toch niet veel mis mee? Kijk eens naar buurtwerkers of verslavingszorg, daar kom je regelmatig jeugdige ex-criminelen of ex-verslaafden tegen die hun woord doen en hun doelgroep willen overtuigen dat zij een fout pad op gaan. ‘Wanneer ik daar met mijn bestuurlijke ervaring aan bij kan dragen is dat toch een goede zaak.’ Het zou zo maar een quote kunnen zijn.

Contra

Een directeur bij de NBA, de beroepsorganisatie van accountants met een publieke en deels ook private taak wordt commissaris bij een bedrijf dat claimt oplossingen te kunnen bieden om niet-integer gedrag van medewerkers van bedrijven in een vroeg stadium te kunnen spotten. Preventie heet dat in beleidstermen. En bij preventie van fraude hebben wij allemaal belang. Immers iedere euro die een fraudeur bijeenraapt wordt ongevraagd en ongewild door een ander betaald.

Toch is het in dit geval niet zo’n goed idee. Ten eerste moet een gezichtsbepaler binnen een organisatie als de NBA open en transparant zijn over zijn zakelijke banden. De belangen zouden wel eens tegenstrijdig kunnen zijn. Kun je een functie bij de NBA combineren met een functie bij een startup die geld wil verdienen met fraudepreventie? Moet je als beroepsorganisatie niet op zijn minst een beetje afstand houden? Okee het bestuur van Roparun, of een lokale voedselbank, daar is niet zo veel mis mee. Maar fraudepreventie? Een sleutelissue voor de NBA? Waar de NBA een mening over moet hebben en zo nodig gevraagd of ongevraagd een instantie, onderneming, accountant of een ander individu een verbale draai om de oren moet kunnen geven. Dan moet je als beroepsorganisatie je handen vrij hebben en horen – zeker je gezichtsbepalende mensen – al hun handen vrij te hebben. En je wilt als beroepsorganisatie toch zeker niet direct of indirect geassocieerd worden met een veroordeelde fraudeur als Andy Fastow? Iemand die een onvoorstelbaar spoor van financiële vernielingen en schade heeft aangericht. Daarvoor jaren in de gevangenis heeft gezeten. Dat wil je toch verre van je werpen. Zo’n negatieve associatie brengt schade toe aan het beeld van Accountants. En een gezichtsbepaler van de beroepsorganisatie maakt hiermee een ernstige inschattingsfout die moeilijk reparabel is.

Uw keuze is?  …..

FH