Fraude RA bij financieringsaanvraag Rabobank staat voldoende vast

Het hoger beroep dat een RA aanspande tegen de lange doorhaling die de Accountantskamer in 2019 aan haar oplegde haalt niets uit. Ook het CBb oordeelt dat de RA valse documenten aan Rabobank verstrekte om een lening van €3,1 miljoen los te krijgen en daarnaast onjuiste gegevens bij de KvK deponeerde. Daardoor heeft zij in ernstige mate gehandeld in strijd met de fundamentele beginselen van professionaliteit, van integriteit en van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. Zij heeft daarmee het vertrouwen in het accountantsberoep op zeer ernstige wijze geschaad. Het College acht, evenals de Accountantskamer, de opgelegde maatregel van doorhaling en de daaraan verbonden termijn van vijf jaar passend en geboden.

Doorhaling

In 2019 werden aan de RA en haar ex-partner doorhalingen van respectievelijk vijf en tien jaar opgelegd omdat ze vervalste documenten hadden gebruikt om een lening van €3,1 miljoen los te krijgen bij de Rabobank. Die lening gebruikten ze voor de financiering van hun megarestaurant @Eat in het Gelderse Duiven. Die eetgelegenheid met ongeveer 900 stoelen – al snel omgedoopt tot Wereldrestaurant A12 – ging eind 2016 failliet, binnen twee jaar na de start. Het Openbaar Ministerie spande de tuchtzaak aan nadat de FIOD onderzoek deed naar de kwestie. De curator stelde de RA ook al met succes aansprakelijk voor het boedeltekort in het faillissement van het restaurant en de rechtbank Rotterdam oordeelde in 2020 dat de accountant 1,6 miljoen euro moet terugbetalen aan Rabobank.

Hoger beroep: tunnelvisie?

Of ze tegen die laatste twee vonnissen hoger beroep aantekende is niet duidelijk, maar over de tuchtrechtelijke veroordeling stapte ze in elk geval naar het CBb. Daar voerde ze onder anderen aan dat er bij het OM en de Accountantskamer sprake zou zijn van tunnelvisie. Aan haar eigen verklaringen over de bankfraude wordt volgens de RA zonder goede reden voorbij gegaan, terwijl er wel geloof wordt gehecht aan twee belastende verklaringen die onbetrouwbaar zouden zijn.

De Accountantskamer heeft volgens het College echter terecht geoordeeld dat in voldoende mate vaststaat dat de accountant verschillende onjuiste documenten ter beschikking heeft gesteld aan de Rabobank om daarmee een financiering van € 3,1 miljoen te verkrijgen. De RA heeft niet bestreden dat deze documenten onjuist waren. Evenmin is door haar bestreden dat een aantal van deze documenten vanaf het door haar in gebruik zijnde e-mailadres naar de bank is verzonden. De RA stelt weliswaar dat haar voormalige partner thuis haar laptop gebruikte en daarvan de wachtwoorden kende, en dat zij daarom niet alle e-mailberichten zou kennen, laat staan hebben verzonden, maar dat neemt niet weg dat ze ten aanzien van 29 facturen op naam van een bouwbedrijf, het budgetbestand en de kopieën van bankafschriften van een bankrekening heeft erkend dat zij deze zelf heeft verzonden. De RA heeft daar verder onder anderen over verklaard dat zij pas na verzending heeft ontdekt dat het hier om valse documenten ging en dat zij haar contactpersoon bij de bank hiervan op de hoogte heeft gesteld, maar deze verklaring, die door de contactpersoon wordt weersproken, wordt in het geheel niet onderbouwd.

Doorhaling

Ook de andere door de accountant in hoger beroep aangevoerde beroepsgronden slagen niet. Als laatste voerde de accountant in hoger beroep aan dat ten onrechte een maatregel tot doorhaling van de inschrijving in de registers is opgelegd en dat de daarbij opgelegde termijn van vijf jaren onevenredig zwaar is. Het OM stelde zich daar tegenover juist op het standpunt dat een doorhaling voor de maximale duur van tien jaar hier op zijn plaats is.

Het College ziet in hetgeen is aangevoerd geen aanleiding om een andere maatregel op te leggen, dan wel om de termijn waarbinnen de RA niet opnieuw in de registers kan worden ingeschreven te verkorten of te verlengen. Zoals ook de Accountantskamer heeft overwogen heeft de RA onjuiste documenten ter beschikking gesteld aan de bank ter verkrijging van een financiering van € 3,1 miljoen en daarnaast onjuiste gegevens bij de Kamer van Koophandel gedeponeerd voor wat betreft het gestorte aandelenkapitaal in een vennootschap waarvan zij op dat moment enig bestuurder was.

Daardoor heeft zij in ernstige mate gehandeld in strijd met de fundamentele beginselen van professionaliteit, van integriteit en van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. Zij heeft daarmee het vertrouwen in het accountantsberoep op zeer ernstige wijze geschaad, oordeelt het College. Gelet daarop en op het feit dat aan de RA niet eerder een tuchtrechtelijke maatregel is opgelegd, acht het College, evenals de Accountantskamer, de opgelegde maatregel van doorhaling en de daaraan verbonden termijn van vijf jaar passend en geboden. Daarmee faalt ook de laatste beroepsgrond. De slotsom is dat het hoger beroep ongegrond is.