Feuilleton Professional in de knel (30): Coöperant

‘Mijn naam is Darja Kinzero,’ Els schudt de hand van een jongedame gekleed in een zwarte broek, jasje en witte blouse met een kort donker kapsel. ‘Zullen we gaan zitten?’ stelt Els voor.
‘Goed dat jullie ZorroTrust hebben benaderd om jullie te helpen bij het in het kaart brengen van jullie kwetsbaarheden in de ICT,’ steekt Darja van wal. ‘Bedrijven worden steeds afhankelijker van ICT en dan vooral van internet en de Cloud maar ze beseffen vaak nauwelijks welke risico’s ze lopen. Hebben jullie zelf al eens problemen ervaren met ICT?’ Ze richt haar blik op Beau.

‘Nou,’ zegt Els, ‘Niet direct problemen. We hebben een paar weken geleden wel iets raars gehad met de computer van Beau, maar toen we de back-up hadden teruggezet was er eigenlijk niets meer aan de hand. Even waren we bang voor een datalek, maar toen er na een paar dagen geen bijzondere zaken waren gebeurd hebben we besloten om er verder geen aandacht meer aan te besteden en op zoek te gaan naar een bedrijf dat ons in de toekomst zou kunnen helpen. Via mijn collega Johannes zijn we uiteindelijk bij jullie terechtgekomen. Maar kun je misschien iets meer vertellen over ZorroTrust want ik ken jullie bedrijf niet.’

‘Dat is geen probleem. Ik heb een kleine presentatie bij mij waarin ik uitleg wat ZorroTrust is en wat wij voor jullie zouden kunnen betekenen. Ik zie dat jullie een scherm hebben hangen, kan ik daarop presenteren?’

Een paar minuten later startte Darja haar presentatie. Ze legde uit dat ZorroTrust helemaal bij deze tijd paste. Klanten werden na een jaar coöperant. ZorroTrust kan zo een goede feeling met de markt houden en worden er geen dingen ontwikkelt waar klanten toch geen behoefte aan zouden hebben.

Dat wordt nog interessant, dacht Els als we straks de formele cliëntacceptatie moeten doen.

‘Op de vraag wat wij voor jullie kunnen betekenen? Wel om te beginnen brengen wij alle ICT-processen in kaart. Met wie delen jullie data? Waar halen jullie data vandaan? Wie werkt er thuis en hoe zijn daar de veiligheidsvoorzieningen geregeld?’

Darja haalde haar hand door haar haren. ‘Een klein voorbeeldje tussendoor. We hebben meegemaakt dat een organisatie op het eigen kantoor hele strenge beveiligingsvoorzieningen had. Maar bij een deel van de medewerkers was het geen enkel probleem om via het modem thuis bij de bedrijfsdata te komen. Je hebt er zelfs programma’s voor die in no-time de wachtwoorden van een modem weten te achterhalen. Dat komt omdat die modems met standaardwachtwoorden worden afgeleverd die op het eerste gezicht wel heel ingewikkeld lijken, maar uiteindelijk zo vaak worden gebruikt dat het koud kunstje is om die te omzeilen. Als je dan slecht wil zijn. Dan installeer je vervolgens een klein programmaatje op de laptop van een medewerker en iedere keer dat er dan wat wijzigt wordt dat ook automatisch opgeslagen bij degene die kwaad wil doen.’

Els kende de voorbeelden, maar ze vroeg zich ook af of dit geen onnodige bangmakerij was. Als je nu bij een bank zou werken of een gemeente dan kon ze zich nog wel voorstellen dat iemand er belang bij had om wat met die data te doen. Maar een accountantskantoor? Wat voor informatie was er nou op een accountantskantoor te vinden waar je dan vervolgens ook nog iets mee kon doen? Zeker omdat het meestal data was die toch een paar weken of maanden oud was. Natuurlijk was ze even geschrokken van het incident met Beau, maar misschien had Beau of de klant onbewust of onbedoeld ook wel een fout gemaakt. Hoe vaak kwam dat wel niet voor?

‘Als we dus een inventarisatie hebben gedaan, maken we een analyse en geven we ook aan welk risico er is op datalekken en welke acties jullie daartegen kunnen nemen. Trouwens goed dat je een back-up hebt gemaakt Beau.’ Darja keek Beau opnieuw even aan die vervolgens ging verzitten.

‘Zullen we nog even een kopje koffie doen?’ zei Beau. ‘Ik ga even de koffiepot halen’ hij stond op en verliet de kamer.

Els observeerde ondertussen Darja die de HDMI kabel loskoppelde van haar computer. Zag ze daar nu een tattoo of leek dat maar zo. Ze vond het lastig om Darja te peilen? Als ze haar zo hoorde leek ze goed in haar vak, maar erg open was ze ook weer niet geweest.

‘Wat heb je gedaan voordat je bij ZorroTrust kwam?’ Els schrok, klonk de manier waarop ze die vraag stelde niet te wantrouwend?

‘Nou ik heb het altijd leuk gevonden om met computers bezig te zijn. Dus heb ik eerst MBO-informatica gedaan en toen HBO vervolgens heb ik bij een aantal grote ICT-dienstverleners gewerkt als consultant en toen kwam ZorroTrust langs en dat vond ik wel een mooie nieuwe uitdaging die bij mij paste.’

‘Welke ICT-dienstverleners heb je hiervoor gewerkt?’

‘Nou onder andere bij Oracle en twee andere internationale bedrijven die vooral internationaal opereren en wat minder bekend zijn in Nederland.’

Els wilde vragen welke bedrijven dat dan waren. Maar toen kwam Beau binnen die vervolgens de koffiekopjes vulde. ‘Dankje,’ zei Darja terwijl ze Beau een glimlach schonk.

Ze spraken af dat Darja een offerte zou maken. Daarna verliet Darja de kamer met een ‘Ik kom er zelf wel uit hoor.’

‘Wat vind jij ervan?’ vroeg Els aan Beau. ‘Nou het is in ieder geval een leuke vrouw en ze weet goed wat er speelt. Van dat modem wist ik bijvoorbeeld niets. Dus ik ga vanavond maar meteen thuis eens kijken hoe dat bij mij zit.’

‘Ze zat je anders wel steeds aan te kijken’ zei Els. ‘Ik denk ook wel dat ze veel weet, maar ik heb er ook een beetje unheimisch gevoel over. Maar goed we wachten de offerte wel af.’

Els stapelde de kopjes en schotels die op tafel stonden op elkaar en gaf aan Beau aan dat zij die wel naar de keuken zou brengen.

‘Die klantacceptatieprocedure wordt trouwens nog een hele klus. Niet direct mijn probleem maar ik weet niet of Johannes zich dat van tevoren had gerealiseerd.’ Els liep met haar handen vol de gang op toen haar mobiele telefoon ging.

Jan Wietsma